Wednesday, 15 October 2014

“Propaganda or Information? Haw Can Mass Media Counter Terrorism?”

Abstract

Mass media has a function of propaganda and is useful for various purposes beginning from reporting simple information to using manipulations. Also, people are deeply sensitive in getting two kind of information- sexual and violence reporting. Thus, the articles and videos about terrorism provide deep observation and high rating, particularly when the media emphasizes not the actual information of terroristic act, but sensational titles, violence involving photos and videos. 
Through mass media in different regions of the world, we can see how sometimes mass media rises a frighten among common people, supports the propaganda of terrorism, helps terrorists to be self-confirmed and activated.
Media, especially those which have high authority, should avoid informing activities of new-organized terroristic groups. Terrorism should be represented as devastating activity, and terrorists as negative, neglected figures.

View Full Paper

Tuesday, 8 April 2014

Ինչքանո՞վ է Մաքսային միությանը անդամակցելը շահավետ ՀՀ համար

Հայաստանի Հանրապետությունը պատրաստվում է մտնել Եվրասիական տնտեսական միության /Եվրազէս/ Մաքսային Միություն, որի մեջ ներկայումս մտնում են Ռուսաստանը, Բելառուսը, Ղազախստանը: Մաքսային միությունը տարածաշրջանային ինտեգրման երրորդ մակարդակն է: Այն  նախատեսում է տեղական արտադրության ապրանքների և ծառայությունների մեծ մասի, եթե ոչ բոլորի շրջանառության համար մաքսահարկերի ու քանակական սահմանափակումների վերացում, Մաքսային միությանը չմասնակցող երրորդ երկրների նկատմամբ համաձայնեցված մաքսային քաղաքականության կիրառում: Հնարավոր է նաև ներմուծման քվոտաների պահպանում: Սա նշանակում է, որ ինտեգրացիայի այս մակարդակին անցնելով ՀՀ-ը իր արտաքին տնտեսական առանց այն էլ սահմանափակ քաղաքականությունը էլ ավելի է սահմանափակում` համաձայնեցնելով իր մաքսային քաղաքականությունը միայն 3 երկրների հետ: ՀՀ այս քայլը տեսականորեն ևս հիմնավորված չէ մի շարք պատճառներով: Ինտեգրացման համար պետք է հաշվի առնել մի շարք նախադրյալներ` մասնակից պետությունների թիվը, չափը, զարգացվածության մակարդակը, փոխկապվածության աստիճանը, քաղաքական համակարգերը, աշխարհայացքային ընկալումները, համագործակցության ոլորտները,  ինտեգրացիայի ազդեցության ձևը, դրա ժամկետները, ընդհանուր սահմանների առկայությունը: Ներկայացնենք այս նախադրյալների առկայությունը կամ բացակայությունը ՀՀ` Մաքսային Միությանն անդամակցելիս, և ըստ դրա` գործընթացի շահավետությունը ՀՀ համար:
Ինտեգրացման հաջող իրականացման համար դրա նախնական մասնակիցների թիվը պետք է քիչ լինի: Եթե այս տեսակետից Մաքսային Միությունը արդարացնում է իրեն, ապա մյուս` պետությունների չափի ասպեկտով այն լիովին բացասական է ՀՀ համար, քանի որ ՄՄ կազմում տարածքով ՀՀ-ից անհամեմատ մեծ պետություններ են ընդգրկված: Իսկ խոշոր և փոքր պետությունների ինտեգրումը վտանգավոր է, քանի որ խոշորները կլանում են փոքրերին, եթե միայն փոքր պետությունների քանակը չի հավասարակշռում մեծերին, որը տվյալ դեպքում բացակայում է: Պետությունների զարգացվածության մակարդակը գրեթե նույն աստիճանի վրա է գտնվում, սակայն նրանց փոխկապակցվածությունը խիստ հարաբերական է: Եթե Ռուսաստանի պարագայում դա լավ արտահայտված է, ապա Հայաստանի պարագայում փոխկապակցված հարաբերություններ կան միայն Ռուսաստանի հետ: Այս առումով ևս մի փաստ արձանագրենք: Ինչպես ԱՊՀ-ի, ՀԱՊԿ-ի դեպքում, այս դեպքում ևս հարաբերությունները դասավորված են Ռուսաստան+Xպետություն սկզբունքով, այլ ոչ թե Xպետություն+Yպետություն: Ուստի այս նախաձեռնությունը ևս կարող է ձախողման ճակատագրին արժանանալ: Ինտեգրացիայի պայմաններում տեղի է ունենում նաև քաղաքական համակարգերի նմանեցում, քանի որ տնտեսական զարգացումը պայմանավորված է նաև քաղաքական համակարգի ազդեցությամբ: Այս դեպքում արդեն վտանգի տակ է դրվում ՀՀ ժողովրդավարացման գործընթացը, քանի որ ՄՄ անդամ ոչ մի պետություն ժողովրդավարական չէ: Սա ՀՀ-ին կկանգնեցնի ներքին լուրջ խնդիրների առաջ, որոնք հատկապես առնչվում են կոռուպցիային, դատական համակարգի անկատարությանը, օրենքի գերակայության սկզբունքի խախտմանը: Տարածաշրջանային ինտեգրացիան նախատեսում է նաև մարդկային շփումների ակտիվացում տարբեր հասարակությունների միջև, ուստի այդ հասարակությունների աշխարհայացքային ընկալումները, արժեքները և նորմերը պետք է ընդհանրություններ ունենան: Մինչդեռ ինձ համար դժվար է ընդհանրություններ գտնել հայի և ղազախի միջև:
Այնուամենայնիվ, ինտեգրացիայի դեպքում պետք է հաշվի առնել հատկապես տնտեսական ոլորտը, քանի որ ինտեգրացիայի առաջնահերթ բնույթը տնտեսականն է: Անիրատեսական է սկսել խորը տնտեսական ինտեգրացումից: Նախընտրելի է սկսել փոքր քայլերից: Մինչդեռ դեռևս չինտեգրված Ռուսաստանի, Ղազախստանի և Բելառուսի շուկաներին` ՀՀ միանգամից պատրաստվում է նրանց հետ մշակել միասնական մաքսային քաղաքականություն երրորդ երկրների նկատմամբ: Եվ սա այն դեպքում, երբ ՀՀ ունի արտաքին առևտրի սահմանափակումներ և չունի ընդհանուր սահման  Մաքսային Միության և ոչ մի պետության հետ: Ինտեգրացիայի հիմքում ընկած է պրագմատիկ հաշվարկը, շահը, օգուտը: Եթե պետությունը ինտեգրվում է, բայց չունի շահ և միաժամանակ շարունակում է այլ պետությունների հետ նախկին մակարդակի շփումները, ինտեգրացիան դառնում է անիմաստ: Ինտեգրացիայի շահավետությունը պետք է տեսնել ոչ թե կանխատեսումներով և «եթե»-ներով, այլ պրագմատիկ քայլերով, ու դրանց դրսևորումներով: Եթե Աբխազական երկաթուղին դեռ չի բացվել, ապա գործընթացի շահավետությունը նշելիս պետք չէ ընդգծել դրա բացման հնարավորությունը: Այլ պետք է տեսնել երկաթուղու բացումը, նոր միայն սկսել ինտեգրացման գործընթացը: Սա է պետական շահը, այլ ոչ թե այն հայտարարությունները, թե ՀՀ շարունակելու է վարել իր կոմպլեմենտար քաղաքականությունը նույնիսկ ՄՄ մտնելուց հետո: Ուրեմն էլ ինչու մասնակցել ինտեգրացիոն գործընթացներին, եթե դրանք չեն բերելու այնքան օգուտ, որ կարողանան կոմպենսացնել նախորդ` կոմպլեմենտար քաղաքականության օգուտները: